Leeftijdsbewust personeelsbeleid

Aan het einde van de 19e eeuw zag in Nederland het eerste pensioenfonds het levenslicht. Voor deze tijd was de mogelijkheid om te stoppen met werken er in de meeste gevallen en voor de meeste mensen gewoonweg niet. Men werkte gewoon door tot dat niet meer mogelijk was en was daarna aangewezen op het gezin als het op verzorging aankwam. Met de opkomst van de welvaart werd ook in Nederland het recht op pensioen steeds meer gemeengoed en wende men er snel aan.

Toch is er de laatste 20 jaar steeds meer een kentering waarneembaar als het op pensioenen en de pensioengerechtigde leeftijd aankomt. Een woord als ‘vergrijzing’ is al een gewoon woord geworden waar iedereen wel de betekenis van weet. Ook worden bedrijven de laatste jaren gestimuleerd om een leeftijdsbewust personeelsbeleid te voeren. Dit alles om de oudere werknemer zo lang mogelijk aan de slag te houden.

Het lijkt alsof iedereen dit over zich heen laat komen, maar je hoeft geen bijster goed gehoor te hebben om te horen dat er ook gemord wordt over de voorstellen tot verandering van het pensioen. Veel mensen hebben spookbeelden als ze horen praten over een verhoging van de pensioenleeftijd naar 67 jaar. Of als er wordt gediscussieerd over langer doorwerken. Met name de vakbonden reageren als door een wesp gestoken als er weer een proefballonnetje wordt opgelaten met veranderingen aan het pensioenstelsel. Hoe meer je nu onbevooroordeeld deze discussie volgt, des te interessanter het wordt. Je kunt namelijk nachtmerries krijgen bij iedere keer dat er wordt gesproken over veranderingen in het pensioenstelsel. Je kunt je echter ook afvragen of zo’n krampachtige houding wel strookt met de werkelijkheid.

Feit is nu eenmaal, dat door het hoge levenspeil van tegenwoordig, ouderen tot op steeds hogere leeftijd capabel blijven om lichte danwel zware werkzaamheden te verrichten. Feit is eveneens dat de fundamenten van het pensioenstelsel in de loop der tijd meer zijn aangepast dan echt fundamenteel opnieuw bekeken. Daarbij komt ook nog eens dat veel oudere werknemers graag nog een langere tijd zouden willen werken omdat ze het werk dat ze verrichten écht leuk vinden. Een ander feit is ook nog dat het pensioenstelsel zoals wij dat nu kennen stamt uit een tijd waarin hele andere leef, werk en veiligheidsstandaarden golden dan tegenwoordig.

Voor bedrijven en managers is het zeker belangrijk, in de toekomst zoniet nog belangrijker, om eens goed na te denken over leeftijdsbewust lersoneelsbeleid. Over Leeftijdsbewust Personeelsbeleid met betrekking tot Human Resources en Human Resources Management (HRM). En uw standpunt hierin te bepalen. Te weten wat er te koop is in plaats van simpel mee te gaan in een ongefundeerde opvatting als: ‘Ik vind het niet leuk om te werken en heb toch zeker wel recht op mijn vrije tijd?’ Want hoe je het ook wendt of keert: Aan alles wat begint, komt ooit eens een einde. En dan kun je beter soepel meegaan met wat komen gaat, in plaats van tegenstribbelen.